Dat ik na mijn bevalling geen gemakkelijke periode heb doorgemaakt, stop ik niet onder stoelen of banken, dat hoeft geen taboe te zijn want het kan iedereen overkomen. Dat het ondertussen weer beter met me gaat en ik meer energie heb, mag ook iedereen weten. Die situatie heeft wel ook een positieve kant hoor.

Mijn ervaring heeft er onder andere toe geleid dat ik het creatieve deeltje in mezelf kon (her)ontdekken. En dat mijn zoon mijn grootste inspiratiebron is, is gewoonweg fantastisch. Dat maakt hem zoveel meer dan mijn kind, mijn kleine grootste liefde (mijn grote grootste liefde is mijn man uiteraard), mijn beste vriendje, … dat maakt hem ook mijn muze.

Gedichten

Het eerste gedichtje zoontje, kwam helemaal vanzelf toen ik hem een melkje aan het geven was. Ik vond het zo leuk, dat ik dit later nog met hem zou willen delen en daarom schreef ik het op. Ook het volgende versje splietje spaltje badje kwam spontaan op de wereld en zo volgde de een na de ander.

Omdat ik het zo’n toffe herinnering vond en geen momenten meer wou kwijtraken, wou ik het met meer mensen delen, vooral dan mensen die een band hebben met Wolf. Zo kwam het idee om ze te laten drukken in een boekje met als titel “Gewoon mijn Zoon”, in eerste instantie voor ouders, grootouders, meter, peter …

GewoonMijnZoon

Ondertussen schreef ik ook al een vervolg “Die koter wordt steeds groter”,  die bestaat enkel nog maar digitaal. Want ik twijfel, ik twijfel zo hard.

Twijfel, waarover?

Ergens wil ik er meer mee doen, het delen met de wereld, zoals ik hier op mijn blog ook doe. Een eigen boek uitgeven, hoe spannend is dat wel niet?!

Alleen … Ik twijfel,  staat de wereld te springen voor een gedichtenbundel van een mama? Ik contacteerde al een POD uitgever, die zei van wel. Maar zij drukken enkel paperback, terwijl ik vind dat een gedichtenbundel hardcover moet zijn. Ik zou al mijn tekstjes van het net moeten halen, terwijl ik er soms ook graag eens eentje deel.

Ik twijfel, een uitgever-uitgever lijkt me leuk, maar zouden die er wel potentieel in zien?

Ik twijfel, in eigen beheer, dan heb ik echt alle touwtjes in handen. Maar wat als de wereld het dan toch maar niets vind?

En nog erger, wat als zou blijken dat Wolf dit liever niet had gehad, ik twijfel.

Wat denken jullie?

2 Replies to “Gedichten over mijn zoon, wat doe ik ermee

  1. Ik snap je twijfel! Maar jouw gedichten zijn zo sterk. Persoonlijk, herkenbaar en eigentijds. Denk dat daar zeker vraag naar is. Ik zou hem in elk geval wel willen hebben! Zou dan wel de echte meest persoonlijke gedichten en gedichten die je echt graag voor jezelf wilt houden eruit laten. En als je een mooie tekenaar vindt die er plaatjes bij kan maken is het helemaal af. Ik zou het proberen!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *