De eerste zonde in een reeks van zeven ouderzonden, een concept uitgedacht door Annelore van Compleet Geluk en Romina van Big City Life.

Ondanks het feit dat ik (vooral in het begin dat ik mama was) vaak gedacht heb dat ik absoluut geen goede mama was – hoe kon het ook anders, er was geen roze wolk en had het idee er niet te kunnen zijn voor mijn kindje of zelfs mijn gezin als ik het beter bekijk – ben ik ondertussen wel al ver genoeg gekomen om te zien dat ik misschien ook wel eigenschappen van een goede ouder heb. Ja misschien, ik ben nog niet zo ver dat ik dit al heel bewust durf toe te geven, laat staan uit te spreken.

Perfecte moeders zijn niet echt

Al van jongs af neig ik naar perfectionisme, in alle aspecten van het leven. Raar maar waar kan ik zeggen dat ik bepaalde dingen bewust niet doe omdat ik bang ben dat het niet goed genoeg zal zijn, ook dit hoort bij perfectionistisch gedrag. Ook mama zijn wil ik dus ‘perfect’ doen. Het heeft toch een goeie 2 jaar geduurd (met heel wat gesprekken en boeken hierover) alvorens ik besefte dat perfecte moeders gewoon niet echt zijn.

Echte moeders zijn niet perfect

En echte moeders, die zijn niet perfect. Dat is dik ok, want een echte ouder, die herken je gewoon aan de eindeloze (onvoorwaardelijke) liefde voor zijn/haar kind, dit is in mijn ogen het enige dat iemand echt mama (of papa) maakt. Die eindeloze liefde, die voel ik in mijn hart, mijn ziel, mijn alles. En dat maakt mij wel een goede ouder denk ik dan.

Waarin blink ik uit als moeder

Ik denk niet echt dat ik uitblink in mama zijn, misschien ben ik te bescheiden of te onzeker hiervoor. Daarom eens nagevraagd bij mijn lieve echtgenoot. Het antwoord was kort en bondig: “creatief bezig zijn met je zoon”.

Daarmee bedoelt hij zowel creatieve dingen doen zoals knutselen, maar ook creatief in de aanpak naar hem toe. Dan denk ik aan de zaken die ik uitprobeer in mijn opvoeding en minder ‘common’ zijn zoals de technieken van Gordon of omdenken.

Toch wel een beetje vreemd hoor om zo iets positiefs neer te schrijven over mezelf, het voelt wat ongemakkelijk moet ik toegeven.

Wat is voor jou een goede ouder? Waarin blink jij uit als ouder?

6 Replies to “Ouderzonden, suberbia, waarom ik een goede moeder ben

  1. Moeilijke zonde hè, die ijdelheid. Ik heb er ook lang over moeten nadenken, terwijl ik intuïtief ook wel weet waar ik goed in ben als mama. “Echte moeders zijn niet perfect”, dat ga ik meenemen als nieuwe mantra. 🙂

    1. Inderdaad Nicole, dat was ook mijn basis oordeel 🙂
      “een echte ouder, die herken je gewoon aan de eindeloze (onvoorwaardelijke) liefde voor zijn/haar kind”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *