Thuis hebben wij een heuse Pieter Konijn fan rondlopen, sinds de eerste aflevering die hij zag op Netflix, hebben we de reeks al meerdere malen opnieuw bekeken. Het verveelt nooit, ook voor mij niet.

Toen ik dit weekend op date ging met de echtgenoot, merkte ik – uiteraard al rijkelijk laat – dat de Pieter Konijn film ook speelt. Ideaal voor de eerste mei, een date op een vrije dag voor mij en Wolf, terwijl papa van thuis uit toch werkt.

Naar de bioscoop is voor kinderen altijd een feest, ze mogen dan net wat meer snoepen en zo’n groot scherm is ook echt een pak spectaculairder dan een tv scherm, al zijn die tegenwoordig ook niet meer zo klein.

Popcorn

Pieter Konijn, de film

Ik was eigenlijk een beetje teleurgesteld. Daar waar Pieter Konijn op Netflix altijd een groot avontuur, vond ik het in de film helemaal niet avontuurlijk, de ganse film draait gewoon om een strijd tussen Pieter Konijn en de jonge Meneer Verhoef om de buurvrouw.

Ik miste ook wel een beetje de figuren uit de serie zoals de moeder van Pieter, Hakketak en zijn vriendin Lily. Het was ook jammer dat het schattige babykonijntje Wipstaart plots een drieling zusje bleek te zijn van de andere twee zussen. De figuren uit de film misten zeker en vast ook de schattigheid die we gewoon waren.

Het grootste verschil – en ook meteen hetgeen waardoor ik het meest teleurgesteld ben – met de serie vond ik het feit dat Pieter Konijn niet gewoon met zijn vrienden kattenkwaad uitspookt en vooral slim moet zijn om niet gevangen te worden door Meneer Verhoef en Heer Vos. Het hier echt om een strijd gaat waar gewelddadige acties uit de kast gehaald worden zoals pijnlijke klemmen, elektrocuteren, ontploffingen … Het was zelfs zo erg dat het meisje naast me in de bioscoop erdoor begon te huilen.

De film heeft natuurlijk wel een leeftijdsadvies van zes jaar, dit zal dan waarschijnlijk ook wel mee aan de grond daarvan liggen. Ik dacht dat het wel zou lukken voor Wolf gezien hij zo gek is van de serie. De grapjes en dergelijke waren misschien wat te moeilijk, maar van het geweld had hij niet zozeer een probleem. Ik ben daar zelf waarschijnlijk gewoon gevoelig aan.  Ik merkte wel dat de film niet echt zijn volle aandacht trok, hij zat nl. niet lang stil, ging rond zijn stoeltje lopen.

Netflix of de bioscoop?

Persoonlijk blijf ik fan van de Pieter Konijn serie op Netflix, heel kindvriendelijk en met voldoende avontuur om ook (deze) mama te bekoren. De film, daar hou ik zelf niet zo van, maar Wolf blijft wel zeggen dat hij beiden leuk vind. Hij is in de wolken dat hij met mama op date mocht, dus het is zeker voor herhaling vatbaar.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *